Μισος αιωνας χουντα

delete_post Πατήστε εδώ αν επιθυμείτε την αφαίρεση του άρθρου

Μισός αιώνας χούντα

O φόβος κι ο χαφιές που μας ακολουθούσε

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης

Να σας πω ότι θυμάμαι πολλά από χούντα, ψέματα θα σας πω. Τριών χρονών ήμουν όταν ξεκίνησε το χτικιό, δέκα όταν τελείωσε. Από τα λίγα λοιπόν που περνάνε απ’ το μυαλό μου είναι τα ατέλειωτα ταρατατζούμ και οι παρελάσεις, η καράφλα του Παττακού μια φορά που είχε έρθει στα Τρίκαλα και μας πήγανε με το σχολείο να τον δούνε, το «πουλί» βεβαίως, παντού το «πουλί», αυτή η ζούρλια και η αγωνία του Παπαδόπουλου όταν μίλαγε σε ακροατήριο που νόμιζα ότι θα πεθάνει, όταν ήταν το Πολυτεχνείο που είχε απαγόρευση της κυκλοφορίας και δεν μπορούσαμε να βγούμε να παίξουμε, τη συνέντευξη του Μαστοράκη με τους «φοιτητάς», κάτι τέτοια σχετικώς ασήμαντα και τριτοκλασάτα. Επίσης, θυμάμαι το φόβο…
Αυτόν θα ήταν κάπως δύσκολο να τον λησμονήσω, μιας και κατοικοέδρευε δυο βήματα απ’ το σπίτι μας. Δυο βήματα ακριβώς. Εκεί έμενε ο χαφιές της γειτονιάς, που τον ξέρανε όλοι και όλες και πολύ περήφανος ήταν που τον ξέρανε όλοι και...

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

Σχολιαστε αυτο το post